Skip to main content
03 12 2019 | 10:35

3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

3 Δεκεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ΑΜΕΑ.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (International Day of Persons with Disabilities) καθιερώθηκε το 1992 με απόφαση της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ και τιμάται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου.

Η επιλογή της ημερομηνίας αυτής συνδέεται με την υιοθέτηση από το διεθνή οργανισμό στις 3 Δεκεμβρίου 1982 του προγράμματος δράσης για τα ΑΜΕΑ, το οποίο οδήγησε στην υπογραφή της διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία στις 30 Μαρτίου 2007 (Η Κύπρος την κύρωσε το 2011 και η Ελλάδα το 2012).

Η Ημέρα αυτή δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ (2014), γύρω στο ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Δήλωση ευρωβουλευτή ΝΔ, Στέλιου Κυμπουρόπουλου: "Όλοι μπορούμε να καταστούμε ανάπηροι πολίτες, λόγω μιας κοινωνίας που δημιουργεί εμπόδια"

Ο σεβασμός των δικαιωμάτων των ατόμων με «ειδικές ανάγκες» ή με «ειδικές ικανότητες» όπως προτιμούν κάποιοι να λένε, είναι ένας από τους ασφαλέστερους δείκτες της πολιτισμικής στάθμης ενός ατόμου ή μιας κοινωνίας.

Όλοι μπορούμε να καταστούμε ανάπηροι πολίτες, λόγω μιας κοινωνίας που δημιουργεί εμπόδια. Ένα ατύχημα ή μια ασθένεια μπορεί να μας προκαλέσει κάποια μορφή αναπηρίας. Γιατί η αναπηρία δεν είναι μόνο σωματική. Είναι και ψυχική και νοητική και αισθητηριακή και κρυφή και φανερή και δημιουργείται από τον λανθασμένο τρόπο που έχουμε δομήσει τις κοινωνίες μας. Η λανθασμένη εντύπωση της αναπηρίας ως ασθένεια, το μόνο που εξυπηρετεί είναι την άρνηση των διαφορετικών ανθρώπινων αναγκών. Ας αρχίσουμε να αλλάζουμε, λοιπόν, τρόπο σκέψης και σίγουρα θα αλλάξουν πολλά πράγματα προς το καλύτερο στην κοινωνία μας.

Τα παραπάνω συμπεράσματα προέκυψαν από την πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση «Ίσες Ευκαιρίες για όλους», που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 23 Νοεμβρίου, στο κατάμεστο Αμφιθέατρο «Κωνσταντίνος Καραμανλής» του Διοικητηρίου Δράμας. Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, όπου ένιωσα τη ζεστασιά και τη θαλπωρή ως τιμώμενος καλεσμένος και κεντρικός ομιλητής. Μια εκδήλωση που έκλεισε πολύ όμορφα, με τους ήχους της εξαιρετικής Ορχήστρας Ποικίλης Μουσικής του Μουσικού Σχολείου Δράμας, μέσα από ένα μοναδικό ταξίδι στην παγκόσμια μουσική σκηνή.

Στην ομιλία μου, έθεσα για δημόσιο και κοινωνικό διάλογο το ερώτημα: τι σημαίνει αναπηρία, τι σημαίνει να είσαι διαφορετικός; Τι σημαίνει το μήνυμα «Ίσες ευκαιρίες για όλους», τι είναι αυτό που σε χαρακτηρίζει ικανό και τι είναι αυτό που σε καθιστά ανίκανο; Τόνισα, επίσης, ότι η έννοια της προσβασιμότητας δεν αναφέρεται μόνο σε έναν χώρο, σε ένα δημόσιο κτίριο, αλλά προσβασιμότητα στην ίδια την ζωή. Και δεν είναι μόνο η Ελλάδα που σε αυτό το θέμα οπισθοδρομεί. Δυστυχώς, αυτό βιώνεται και σε άλλους τόπους, όπως στις Βρυξέλλες που μένω αρκετές ημέρες την εβδομάδα. Είμαστε στο 2019, όμως, και πρέπει να σταματήσουμε να λέμε για τα πολλά που πρέπει να γίνουν. Είναι ευκαιρία, είναι ώρα, είναι στιγμή και μετά την αλλαγή της Κυβέρνησης, που δείχνει και θέλει πραγματικά να κάνει ένα επόμενο βήμα προς τη θεσμοθέτηση υπηρεσιών, δομών και οτιδήποτε άλλο, έτσι ώστε να βελτιωθούν πραγματικά ζωές. Από τη μία είναι η νοοτροπία, το τι σημαίνει αναπηρία, το πώς βιώνεται η ταυτότητα της αναπηρίας μία ταυτότητα που ξεκινάει από μία βλάβη. Γιατί η βλάβη μπορεί να υπάρχει, αλλά τα εμπόδια και τις νοοτροπίες τις φτιάχνουν οι αντιλήψεις και πεποιθήσεις, και αυτό είναι η αναπηρία. Κι από την άλλη, είναι η οικονομία, που με μια σωστή ανακατανομή και διανομή, μπορούν πολλά πράγματα να αλλάξουν και να βελτιωθούν. Π.χ., παιδεία για όλους. Δεν μπορεί να ζούμε σε μια εποχή που το 1/5 των ανάπηρων παιδιών δεν φοιτούν σε σχολεία και δεν μπαίνουν μέσα σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα.

Καθημερινά, δέχομαι εκατοντάδες αιτήματα πολιτών. Το ζήτημα δεν είναι κάθε φορά να ικανοποιήσουμε τον έναν, αλλά να προσφέρουμε για όλους, να πράξουμε κάτι για το κοινωνικό σύνολο, για τους πολλούς. Κι αυτός, είναι ο κύριος στόχος μου ως ευρωβουλευτής.

Ανακοίνωση του Τμήματος Α.με.Α. ΣΥΡΙΖΑ

Η 3η Δεκέμβρη θεσπίστηκε και τηρείται παγκόσμια από τα Ηνωμένα Έθνη ως Εθνική Ημέρα για την Αναπηρία.

Αυτή η ημέρα δεν είναι μόνο μια επέτειος, αλλά αποτελεί μία ημέρα διεκδίκησης και κοινωνικής διαμαρτυρίας των ατόμων με αναπηρία.

Είναι η ημέρα που ενώνουμε τη φωνή μας με τους αναπήρους ,τις οικογένειες τους με το αναπηρικό κίνημα, που αγωνίζονται και διεκδικούν ενάντια στη φτώχεια, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τις διακρίσεις, το στιγματισμό, τη φιλανθρωπία και τον περιορισμό των δικαιωμάτων τους.

Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βιώνουν κάποιας μορφής αναπηρία σωματική, νοητική ή ψυχική. Στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο ξεπερνούν τα 120 εκατομμύρια τα Α.με.Α. Στη χώρα μας τα άτομα με αναπηρία, καθώς και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις ξεπερνούν το 10% του πληθυσμού.

Τα άτομα με αναπηρία διεκδικούν το δικαίωμα στην ισότητα και την αξιοπρέπεια.

Η πραγματοποίηση αυτού του στόχου μπορεί να γίνει όταν η κοινωνία αποδεχθεί τους ανθρώπους που ζουν με αναπηρία και δεν επιδιώκει να αλλάξει τα άτομα με αναπηρία ώστε να γίνουν αποδεκτά από την κοινωνία. Τα άτομα με αναπηρία να έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν πλήρως ως πολίτες σε ισότιμη βάση με όλους τους άλλους. Η ποιότητα και ο δείκτης πολιτισμού μιας δημοκρατικής κοινωνίας αποτυπώνεται στη ποιότητα της ζωής και της αξιοπρέπειας των ατόμων με αναπηρία.

H Κυβέρνηση της Αριστεράς, στο διάστημα από τον Ιανουάριο 2015- Ιούνιο 2019 παρά τον ανηλεή πόλεμο από το πολιτικό κατεστημένο, τους «δανειστές» και τα συστημικά ΜΜΕ, κατάφερε να βγάλει τη χώρα από την σκληρή περίοδο της κρίσης και ταυτόχρονα να προστατεύσει τους πιο ευάλωτους κρατώντας όρθια την κοινωνία. Προχώρησε στη θεσμοθέτηση και υλοποίηση σημαντικών πολιτικών για τα άτομα με αναπηρία , τους χρόνια πάσχοντες και τις οικογένειές τους, αντιμετωπίζοντας τις επιπτώσεις της κρίσης αλλά και κατοχυρώνοντας καινούργια δικαιώματα στο πλαίσιο συγκρότησης του νέου Κοινωνικού Κράτους.

  • Ψήφισε το νόμο 4488/2017 που ενσωματώνει στο Ελληνικό Δίκαιο την Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ και το Προαιρετικό Πρωτόκολλο για τα Δικαιώματα των Α.με.Α.
  • Ξεδίπλωσε το πρόγραμμα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης με την χορήγηση του ΚΕΑ(Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης), του κοινωνικού μερίσματος, του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου ΔΕΗ, συμπεριλαμβανομένων των Α.με.Α και των οικογενειών τους.
  • Στον τομέα της Υγείας διασφαλίστηκε η καθολική και ισότιμη πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων και των Α.με.Α στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας.
  • Αναβαθμίστηκε η ειδική αγωγή και εκπαίδευση. Προκήρυξε την πρόσληψη 4.500 θέσεων στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση μέσω ΑΣΕΠ για το 2019.
  • Στον τομέα της εργασιακής απασχόλησης των αναπήρων, αλλά και των οικογενειών τους με το νόμο 4440/2016 προβλέπεται ποσοστό προσλήψεων 15% μέσω Α.Σ.Ε.Π. στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα.
  • Θεσμοθέτησε και ανέπτυξε325 Κέντρα Κοινότητας .Ίδρυσε τον Ο.Π.Ε.Κ.Α (Οργανισμός Προνοιακών Επιδομάτων Κοινωνικής Αλληλεγγύης). Εφάρμοσε προγράμματα αποϊδρυματοποίησης για Άτομα με Αναπηρία.
  • Αναθεώρησε τον Ε.Π.Π.Π.Α. (Ενιαίος Πίνακας Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας) και διεύρυνε τον πίνακα των μη αναστρέψιμων παθήσεων από τις 43 στις 144 για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας των ασφαλισμένων καθορίζεται επ' αόριστο.
  • Διασφάλισε όλα τα αναπηρικά επιδόματα χωρίς καμιά περικοπή και χωρίς εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια.

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δέσμια της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας της, και παρά τις προεκλογικές και επικοινωνιακές της δεσμεύσεις αντί να διευρύνει και να οικοδομήσει στην θετική παρακαταθήκη που παρέλαβε από τον ΣΥΡΙΖΑ, επιδόθηκε από την πρώτη ημέρα διακυβέρνησής της στο ξήλωμα του κοινωνικού κράτους. Τα πρώτα κραυγαλέα δείγματα της πολιτικής της είναι η μείωση των προνοιακών επιδομάτων για τα Α.με.Α στο προϋπολογισμό του 2020 κατά 173 εκ. (740 εκ. το 2020 έναντι 913 εκ. το 2019), και η απαράδεκτη κωλυσιεργία στη διαδικασία υλοποίησης των 4.500 μόνιμων διορισμών στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, οι οποίοι είχαν δρομολογηθεί και θα είχαν ήδη πραγματοποιηθεί αν ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμενε στην κυβέρνηση.

Η αναπηρία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας, όπου όλα τα άτομα με αναπηρία θα ζουν δίχως εμπόδια, θα απολαμβάνουν ψηφιακά, φυσικά, κοινωνικά περιβάλλοντα ισότητας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Δήλωση βουλεύτριας ΣΥΡΙΖΑ, Κατερίνας Παπανάτσιου: "Το αίτημα για κοινωνική προστασία και ένταξη των ΑμεΑ στην κοινωνία και στην εργασία παραμένει διαχρονικό και αδιαπραγμάτευτο"

Το 1992, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Κάθε χρόνο η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία.

Eίναι υποχρέωση κάθε δημοκρατικής κοινωνίας η υπεράσπιση των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπου. Ο αγώνας των Ατόμων με Αναπηρία για βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και για υλοποίηση όλων των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων που θα αναπτύξουν τις προοπτικές για την πλήρη κοινωνική τους ενσωμάτωση, είναι αγώνας όλων μας.

Η αναπηρία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και ο δείκτης πολιτισμού μιας δημοκρατικής κοινωνίας αποτυπώνεται στη ποιότητα ζωής των ατόμων με αναπηρία.

Προς το σκοπό αυτό και σε πολιτειακό επίπεδο, τα τελευταία χρόνια έγιναν σημαντικά βήματα από τη προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ , με κορυφαίο το νόμο του 2017 και την ενσωμάτωση στο εθνικό νομικό πλαίσιο της Διεθνούς Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα της αναπηρίας, ενώ ξεκίνησε για πρώτη φορά η επίσημη καταγραφή της αναπηρίας στην Ελλάδα και δημιουργήθηκε ειδικός συντονιστικός μηχανισμός για την αναπηρία, δομή η οποία ήλεγχε όλες τις δημόσιες πολιτικές, τα νομοσχέδια και τις πράξεις σε σχέση με τα δικαιώματα της αναπηρίας και κατά πόσο αυτά εξασφαλίζονταν. Αποτελέσματα των δράσεων αυτών ήταν η κατοχύρωση του 15% των θέσεων που προκηρύσσει το ΑΣΕΠ για προσλήψεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα να δεσμεύονται για άτομα με αναπηρία, η προσβασιμότητα των ΑμεΑ στα τηλεοπτικά προϊόντα, η αναγνώριση της ελληνική νοηματικής γλώσσας και της γραφής μπράιγ ως επίσημες γλώσσες, η αναβάθμιση της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης. Ιδιαίτερα θα πρέπει να αναφερθεί το πρόγραμμα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης που είχε σκοπό να προστατεύσει τους πιο αδύναμους συμπολίτες μας συμπεριλαμβανομένων των ΑμεΑ. με την χορήγηση του ΚΕΑ (Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης), του κοινωνικού μερίσματος, του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου ΔΕΗ, καθώς και με την εφαρμογή άλλων κοινωνικών πολιτικών. Τέλος, με το νόμο 4611/2019 θεσμοθετήθηκε τα χρηματικά ποσά, που καταβάλλονται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) ως προνοιακές παροχές σε χρήμα, σε άτομα με αναπηρία, δεν εμπίπτουν σε καμία κατηγορία εισοδήματος και δεν φορολογούνται, δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση ή εισφορά, και δεν κατάσχεται εις χείρας του Δημοσίου ή τρίτων, ικανοποιώντας με αυτό τον τρόπο ένα πάγιο αίτημα όλων των φορεών Α.με.Α.

Είναι πράγματι πολλά αυτά που ακόμη πρέπει να γίνουν για την πλήρη κοινωνική, οικονομική και εργασιακή ενσωμάτωση, για τη καθολική προσβασιμότητα, για τη διασφάλιση της αξιοπρέπειας και του σεβασμού, για την καλυτέρευση της ζωής, των ατόμων με αναπηρία και είναι υποχρέωση της Πολιτείας να τα εξασφαλίσει.

Το αίτημα για κοινωνική προστασία και ένταξη των ΑμεΑ στην κοινωνία και στην εργασία παραμένει διαχρονικό και αδιαπραγμάτευτο.

Βαρδάκης: Ο αγώνας για ισοτιμία και αξιοπρεπή διαβίωση για όλους συνεχίζεται

Δεν αρκεί, μόνο σήμερα να ευαισθητοποιούμαστε σε θέματα αναπηρίας, αλλά να επιδιώκουμε, σε καθημερινή βάση, την προστασία των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων αυτών, τονίζει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Βαρδάκης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για την Αναπηρία.

Ο κ. Βαρδάκης αναφέρει ότι ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο βιώνουν κάποιας μορφής αναπηρία σωματική, νοητική ή ψυχική, σημειώνοντας ότι στην Ελλάδα το 10% του γενικού πληθυσμού έχει κάποιου είδους αναπηρία.

Η ποιότητα της Δημοκρατίας μιας πολιτείας, αποτυπώνεται στην ποιότητα ζωής των πολιτών της. Κάθε κράτος δικαίου οφείλει να θέτει ως στόχο την αύξηση του βαθμού ένταξης όλων των ατόμων σε κάθε πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής, γεγονός που δύναται να επιτευχθεί με συγκεκριμένους τρόπους Πρώτα, απ όλα με τη στάση του καθενός από εμάς, απέναντι στους συνανθρώπους μας, απαλλαγμένη από κάθε μορφή ρατσισμού, υποτίμησης, ή διαχωρισμού και έπειτα με τη θεσμοθέτηση μέτρων από την πλευρά της πολιτείας, τα οποία να διασφαλίζουν τόσο την ισότιμη πρόσβαση σε όλους τους τομείς της ζωής, όσο και να αμβλύνουν τις δυσκολίες της διαφορετικότητας.

Προς αυτή την κατεύθυνση, το 2017, έγιναν μεγάλα και σωστά βήματα, αφού μέσω της ενσωμάτωσης στην ελληνική νομοθεσία , των οδηγιών του ΟΗΕ, από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, θεσπίστηκε ένα γενικό πλαίσιο ρυθμίσεων, με σκοπό την άρση των εμποδίων που δυσχεραίνουν την πλήρη και ισότιμη συμμετοχή των Ατόμων με Αναπηρίες (ΑμεΑ) στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας. Ένα νομοσχέδιο – σταθμός, με το οποίο θεσπίστηκαν δράσεις ώστε να διευκολύνεται η προσβασιμότητα των ατόμων στο περιβάλλον (φυσικό, δομημένο, ηλεκτρονικό, διοικητικό).

Στα πλαίσια της συνταγματικής αναθεώρησης, την ιστορική αυτή στιγμή που η εμβάθυνση των δικαιωμάτων θα κατοχυρωνόταν και συνταγματικά, μέσω της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για απαγόρευση διάκρισης λόγω φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού, αναπηρίας, ηλικίας, συμμετοχής σε εθνική μειονότητα, υπήρξε μια δυσμενής εξέλιξη για την Ελλάδα, αφού η πρόταση αυτή δεν έτυχε αποδοχής της σημερινής Κυβέρνησης. Πρόκειται για ένα γεγονός αξιακής οπισθοχώρησης, η μη ψήφιση του Άρθρου 5, παράγραφος 2, του ελληνικού Συντάγματος, το οποίο εγγυάται την προστασία όλων όσων βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια, χωρίς διακρίσεις.

Η αναθεώρηση αυτής της διάταξης θα διασφάλιζε ότι θα εδραιώνονταν και στο Σύνταγμα, οι δεσμεύσεις της Ελλάδας σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλα διεθνή όργανα ανθρώπινων δικαιωμάτων, σχετικά με το απαγορευμένο έδαφος διακρίσεων. Είναι πραγματικά ανησυχητικό το γεγονός ότι η Ελλάδα απέτυχε να διευρύνει αυτό το έδαφος, για το οποίο μάλιστα εξέφρασε τη βαθιά του απογοήτευση και το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ο αγώνας για τα δικαιώματα όμως συνεχίζεται και ως ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσουμε τους θεματοφύλακες όσων έως τώρα θεσμοθετήσαμε για τα ΑμεΑ, αλλά και για άλλες ομάδες του πληθυσμού που ενίοτε βάλλονται, βιώνουν διακρίσεις, κοινωνικό αποκλεισμό και των οποίων τα δικαιώματα παραβιάζονται κατάφωρα.