Skip to main content
14 01 2015 | 17:06

Λάβρος ο ΣΥΜΕΠΟΠ κατά της ΠΕΜΕΤΕ για το ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας»

Λάβρος ο ΣΥΜΕΠΟΠ κατά της ΠΕΜΕΤΕ για το ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας»

Με βαριές εκφράσεις και χαρακτηρισμούς απαντά στην ΠΕΜΕΤΕ ο ΣΥΜΕΠΟΠ, αποδίδοντάς της ευθύνες για την αποτυχία εδραίωσης του σήματος ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» και κατηγορώντας την για αναληθείς ισχυρισμούς σχετικά με την αναγραφή του «Κalamata Olives». Ολόκληρη η επιστολή που υπογράφει ο πρόεδρος του ΣΥΜΕΠΟΠ, Θανάσης Μαυρούλης, έχει ως εξής:

«Κύριοι,

O σύλλογός μας ο ΣΥΜΕΠΟΠ (Σύλλογος Υπέρ των Μεσσηνιακών Ελαιοκομικών προϊόντων ΠΟΠ) στην προσπάθεια του να ενώσει την αγροτοβιομηχανική μεσσηνιακή αλυσίδα, ως μοναδικό μέσο απάλειψης των προπατορικών αμαρτημάτων και ξεπεράσματος της πολιτειακής αδιαφορίας στην εφαρμογή της προσφερόμενης από την κοινοτική νομοθεσία προστασίας των προϊόντων αυτών, αγωνίστηκε για έναν ολόκληρο χρόνο, με ταπεινότητα και τεράστια υπομονή, να ετοιμάσει μια πρόταση τροποποίησης των προδιαγραφών της ΠΟΠ ελιά Καλαμάτας που να εκφράζει όλο τον κόσμο της μεσσηνιακής αγροτοβιομηχανικής αλυσίδας.

Επιδιώξαμε την συμμετοχή όλων των μεσσηνίων που είχαν έννομο συμφέρον στην αλυσίδα παραγωγής της ΠΟΠ ελιά Καλαμάτας βασιζόμενοι στην ευαισθησία τους προς το κοινό συμφέρον. Με την πεποίθηση ότι αποτελούσε τον μόνο τρόπο για την αποφυγή δυσμενών καταστάσεων σαν κι αυτές που χαρακτήρισαν την πρόταση τροποποίησης της ΠΟΠ ελαιολάδου.

Με μια Ομάδα εργασίας που έκφραζε όλους τους εμπλεκόμενους στην παραγωγή του προϊόντος ΠΟΠ, αλλά και μη ακόμη εμπλεκόμενους, ως και εκπροσώπους των καλλιεργητών ετοιμάσαμε μια πρόταση. Την υποβάλλαμε σε δημόσια διαβούλευση στην αίθουσα Κουμουνδούρου στην Καλαμάτα και σε άλλους χώρους του νομού και μεταφέραμε σε αυτή την ουσία των προτάσεων που προέκυψαν. Πρωτοβουλία αυτή που έγινε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Και στις 8 Δεκέμβρη την παρουσιάσαμε στο ΥΠΑΑΤ για την διαδικασία προώθησης του φακέλου.

Όλα καλά και πολιτισμένα; Όχι βέβαια!

Γιατί από την μια, δυστυχώς ένα από τα μέλη της Ομάδας εργασίας την τελευταία στιγμή δεν παρουσιάστηκε να επικυρώσει με την υπογραφή του την τελική πρόταση, κι από την άλλη μια νέα επιδρομή των Δωριέων, μέσω της ΠΕΜΕΤΕ (η κλαδική οργάνωση των μεταποιητών της επιτραπέζιας ελιάς), οι οποίοι καβάλα στην ποικιλία ελιά Καλαμών την σπρώχνουν να καταβροχθίσει την μάνα της, την ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας».

Αλλοίμονο αν δεν καταλαβαίναμε τις δυσκολίες αντιμετώπισης της σημερινής παγκόσμιας αγοράς εκ μέρους των επιχειρήσεων του ελαιοκομικού μας τομέα και ιδιαίτερα κατά την ακόμη πιο δύσκολη στιγμή που αντιμετωπίζει η χώρα μας. Στις δύσκολες στιγμές όμως απαιτείται η νηφαλιότητα και μετρώνται οι ικανότητες ανάδειξης της κάθε ηγεσίας.

Είναι γνωστό ότι οι ελληνικές επιχειρήσεις των ελαιοκομικών τομέων, του λαδιού και της επιτραπέζιας ελιάς, στο στίβο της παγκοσμιοποιημένης αγοράς είναι αναγκασμένες να αντιμετωπίζουν με δόρατα και τόξα τους γίγαντες ανταγωνιστές πάνοπλους με σύγχρονο οπλισμό. Ανταγωνισμός αυτός που απαιτεί σχέδια στρατηγικής και ταχτικής μιας εθνικής πολιτικής προώθησης των αγροτικών μας προϊόντων και τροφίμων στηριγμένη στην ποιότητα, στην καινοτομία, στην αξιοπιστία και πάνω απ’ όλα υποδομές και πόρους που να αποσκοπούν στην αξιοποίηση στις διεθνείς αγορές του δυναμικού των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που αποτελούν την ελληνική πραγματικότητα.

Μπρός στην έλλειψη μιας τέτοιας εθνικής πολιτικής καταλαβαίνουμε επίσης ότι είναι πιο εύκολη, αντί να ανασκουμπωθούμε και να συμβάλλουμε στην δημιουργία της, η προσφυγή στην αναζήτηση χιμαιρών μονοπατιών και εύκολων λύσεων. Όπως οι απομιμήσεις, οι παραποιήσεις, η παράνομη χρήση των ονομασιών κι όλα τα άλλα τερτίπια παράκαμψης των πραγματικών προβλημάτων. Εξάλλου οι παραποιήσεις στην παγκόσμια αγορά βασιλεύουν και παράγονται από τους παρίες της βιοτεχνίας και της βιομηχανίας και όχι λίγες φορές από τους νέους σκλάβους της παγκοσμιοποίησης. Εκεί στοχεύουμε;

Είναι δυνατό να φτιάξουμε ελληνική εθνική ελαιοκομική πολιτική σε αυτή την βάση;Για την αποφυγή μιας τέτοιας λογικής μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο, και πρέπει να παίξουν, δίπλα στην Πολιτεία οι επαγγελματικές οργανώσεις όπως η ΠΕΜΕΤΕ. Η οποία όμως δεν φαίνεται να έχει ακόμη συλλάβει την ουσία των προβλημάτων του τομέα αντανακλώντας περισσότερα τα γουργουρίσματα της κοιλιάς. Γιατί όταν επιλογές σαν κι αυτή μπαίνουν στην στρατηγική μιας οργάνωσης δηλώνει μόνο αδυναμία και προσπάθειες απομάκρυνσης της προσοχής από τα πραγματικά προβλήματα.

Η ελληνική επιτραπέζια ελιά στις παγκόσμιες αγορές είναι γνωστή μέσω της ονομασίας «Ελιά Καλαμάτας» του τελικού προϊόντος κι όχι της ποικιλίας. Η ονομασία «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ» αποτελεί την σημαία, το μνημείο, τον Παρθενώνα της ελληνικής επιτραπέζιας ελιάς. Και οι σημαίες και οι Παρθενώνες δεν πουλιούνται ούτε δωρίζονται. Το πολύ-πολύ επισκευάζονται χωρίς αλλοίωση.

Διαπιστώνουμε τουναντίον με θλίψη ότι η ΠΕΜΕΤΕ προτείνει να δωρίσουμε ή να γκρεμίσουμε τον Παρθενώνα γιατί την ενοχλεί η σκιά του. Κι αυτό δεν είναι δική μας αντίληψη.. Το επιβεβαιώνει η ίδια η ΠΕΜΕΤΕ! Μπορείτε να το διαπιστώσετε και εσείς μπαίνοντας στο ηλεκτρονικό περιοδικό της αριθ. 175 του ιστότοπου της http://pemete.gr/categories/pemete-news/periodiko/.Συνοψίζουμε, για αυτούς που δεν μπορούν να μπουν, από το κύριο άρθρο της ΠΕΜΕΤΕ:

  1. Υποστηρίζει ότι η χρήση της «εμπορικής» ονομασίας Kalamata olives ή Calamata olives είναι νομικά κατοχυρωμένη στην Ελλάδα με το ΠΔ 221 του 1979. Αναληθές! Γιατί όλη η ελληνική νομοθεσία , πριν και μετά την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, δεν ισχύει εφόσον είναι αντίθετη με την κοινοτική. Και η κοινοτική αποκλείει κατηγορηματικά την χρήση κάθε ονομασίας που περιέχει το τοπωνύμιο Καλαμάτα και όποιο άλλο που θα μπορούσε επίσης να παραπλανήσει τον καταναλωτή. Κι αυτό ισχύει ακόμη και σε όλες τις τρίτες χώρες που έχουν υπογράψει συμφωνίες αναγνώρισης των ΠΟΠ με την ΕΕ.
  2. Καταγγέλλει ότι η ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας»/PDO “Elia Kalamatas” προκαλεί σύγχυση με την εμπορική ονομασία Kalamata olives». Άρα συνεχίζουν να μπαίνουν στις αγορές προϊόντα ελληνικής προέλευσης με την ονομασία Kalamata olives τα οποία, τα μη νόμιμα αυτά προϊόντα, δεν προκαλούν σύγχυση στην αγορά εξαπατώντας τους καταναλωτές αλλά η γνήσια προστατευόμενη ονομασία «Elia Kalamatas» που παράγεται στην Μεσσηνία.
  3. Διαμαρτύρεται γιατί οι σημερινοί έλεγχοι στα λιμάνια «δημιουργούν ανυπέρβλητα εμπόδια συστηματικά στις ελληνικές εξαγωγές της εμπορικής ονομασίας Kalamata olives». Επιβεβαιώνει έτσι ακόμη μια φορά την συνέχεια της παράνομα επισημασμένης παραγωγής που εξάγεται «στην Ιταλία στην οποία οι εισαγωγείς τιμωρούνται με πρόστιμα» (σημ. δική μας: επειδή ο νέος κανονισμός 1151 του 2012 επιβάλλει στα Κράτη μέλη και τον έλεγχο των εισαγομένων προϊόντων ΠΟΠ).
  4. Eπιβεβαιώνει ότι «στις τουριστικές περιοχές της Αθήνας εμφανίζονται συσκευασίες επιτραπέζιων ελιών με την εμπορική ονομασία Kalamata olives...».

Πρόκειται για αυτοκαταγγελίες! Δεδομένου ότι οι δράστες είναι και μέλη της ΠΕΜΕΤΕ. Σε οποιοδήποτε άλλο Κράτος δικαίου θα είχαν ήδη επέμβει τα όργανα ελέγχου;

Είναι εμφανές λοιπόν ότι η ανοχή της κατάστασης αυτής εκ μέρους της Πολιτείας έχει πείσει τους κυρίους αυτούς ότι είναι κάτοχοι κεκτημένων δικαιωμάτων. Και εξ αυτού κινούνται ως λόμπι στο πολιτικό χώρο για την νόμιμη αναγνώριση αυτών των υποτιθεμένων δικαιωμάτων.

Έτσι αρχικά κατεύθυναν τις προσπάθειές τους στην αναζήτηση μιας λύσης στα πλαίσια της κοινοτικής νομοθεσίας κινητοποιώντας τους πολιτικούς του κυβερνητικού χώρου, αλλά και της αντιπολίτευσης, ζητώντας πρώτα την επέκταση της οριοθετημένης περιοχής της ΠΟΠ ελιά Καλαμάτας περιλαμβάνοντας όλο σχεδόν τον ελλαδικό χώρο κατά το παράδειγμα της ΦΕΤΑ. Με την μόνη αιτιολογία του κοινού της ποικιλίας..

Κι αφού τους εξήγησαν ότι βασικό στοιχείο μιας προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης, μιας ΠΟΠ, είναι ο δεσμός της φήμης του τελικού, του επεξεργασμένου, προϊόντος με την γεωγραφική ζώνη προέλευσης (στην οποία ανήκουν και τα πνευματικά δικαιώματα) κι όχι η ποικιλία, στράφηκαν προς την αναζήτηση «αυγών του Κολόμβου»: αντί για ΠΟΠ να την κάνουμε προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη (ΠΓΕ). Που σημαίνει ότι οι ελιές μπορούν να έρχονται από όλο τον κόσμο και η επεξεργασία να γίνεται στην οριοθετημένη γεωγραφική ζώνη.

Αλλά αν πραγματικά έχουν τόση δύναμη για να περάσουν μια τέτοια ερμηνεία του κανονισμού στην αρμόδια επιτροπή της ΕΕ πιστεύουμε ότι οι Mεσσήνιοι θα μπορούσαν να το συζητήσουν. Υπό τον όρο ότι όλες οι επιχειρήσεις που θα παρήγαγαν «Ελιά Καλαμάτας» θα ανοίξουν εργοστάσια στην οριοθετημένη περιοχή προέλευσης, δηλ στην Μεσσηνία, γιατί έτσι προβλέπει ο κανονισμός, και οι ελιές θα πρέπει να είναι μόνο ελληνικές, κι εφόσον υπάρχει ένα αποτελεσματικό σύστημα ελέγχου.

Αλλά μάλλον κείνα τα «αυγά του Κολόμβου» ήτανε κλούβια! Απ’ όπου και η στροφή προς την αίτηση ακύρωσης της ΠΟΠ.

Έτσι τον Μάρτη του 2013 η ΠΕΜΕΤΕ υπόβαλε στο ΥΠΑΑΤ αίτηση ακύρωσης της ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» «ως αναγκαία και σύντομη λύση». Δεν γνωρίζουμε την απάντηση του υπουργείου.

Γνωρίζουμε όμως ότι το άρθρο 54 του καν.1151/12 προβλέπει ότι η ακύρωση μπορεί να γίνει εφόσον, «επί επτά τουλάχιστον έτη, δεν έχει διατεθεί στο εμπόριο προϊόν». Και ακόμη ότι «Η Επιτροπή μπορεί κατόπιν αιτήσεως των παραγωγών του προϊόντος που διατίθεται στην αγορά με την καταχωρισμένη ονομασία,(κι όχι της ΠΕΜΕΤΕ ή όποιου άλλου, κι ούτε γιατί ο όγκος της παραγωγής είναι μικρός, σημ. δική μας) να ακυρώσει την αντίστοιχη καταχώριση».

Μπρός στο αδιέξοδο η νέα τραγελαφική ανακάλυψη νέου αυγού του Κολόμβου: η αυτοκτονία της ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας». Η ΠΟΠ «Ελιά Καλαμάτας» πρέπει να πειστεί ότι για το συμφέρον των εξαγωγέων πρέπει να αυτοκτονήσει, τάζοντάς της μια θεσούλα στον παράδεισο.

Ποιος όμως μπορεί να αναλάβει ένα τόσο δύσκολο έργο; Ποιος άλλος από έναν πολιτικό;

Και βρέθηκε αμέσως και μάλιστα και πρώην υπουργός. Ο οποίος από την Bουλή κεραυνοβολεί καταγγέλλοντας (αντιγράφουμε από το περιοδικό της ΠΕΜΕΤΕ) ότι «οι εξαγωγείς της ελιάς ποικιλίας Καλαμών αντιμετωπίζουν δυσχέρειες στην εμπορική τους δραστηριότητα… εξαιτίας των προβλημάτων που δημιουργεί η σύγχυση της ονομασίας ΠΟΠ (Ελιά Καλαμάτας/Elia Kalamatas) και της εμπορικής ονομασίας ( Kalamata olives)». «Η ελληνική Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τους Έλληνες εξαγωγείς και το ΥΠΑΑΤ πρέπει να προβεί στις ανάλογες ενέργειες διευθέτησης των προβλημάτων που απορρέουν από την σύγχυση της ονομασίας ΠΟΠ και της εμπορικής ονομασίας».

Έτσι το θύμα γίνεται υπεύθυνο της δολοφονίας του. Λόγια βαριά, τελεσίδικου χαρακτήρα!

Σε μας δεν μένει παρά η απορία αν ένας πολιτικός πρέπει ή όχι να κινείται στα πλαίσια του νόμου όταν κάνει τις προτάσεις του και αν πρέπει νάχει και κάποια αντίληψη των συνεπειών τους; Σε τέτοια περίπτωση θα περιμέναμε μια πρόταση αλλαγή της νομοθεσίας, δηλ. της κοινοτικής.

Ιδού η Ρόδος… Καταλάβαμε όμως ότι αυτά είναι ψιλά γράμματα.

Τον δήμιο (μπορεί να) τον βρήκε(;), ο πολιτικός. Λείπει όμως κάποιος κοντινός των Μεσσηνίων να δώσει ένα χέρι και στην ανάγκη να βοηθήσει την ΠΟΠ στην αυτοκτονία της. Χρειάζεται ένας συνεργάτης. Και συμπτωματικά τότε ξεπετάγεται σαν τον φαντομά αυτός που ξέχασε την τελευταία στιγμή να έλθει να υπογράψει την πρόταση τροποποίησης των προδιαγραφών σαν μέλος της Ομάδας εργασίας.

Έτσι την επόμενη της δημοσίευσης του περιοδικού της ΠΕΜΕΤΕ, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Μεσσηνίας/ΕΑΣ, στις 19 Δεκέμβρη, 11 ημέρες μετά την κατάθεση του φακέλου του ΣΥΜΕΠΟΠ, παρουσιάζει άλλο φάκελο στο ΥΠΑΑΤ με νέο αυγό του Κολόμβου: την αλλαγή της ονομασίας «Ελιά Καλαμάτας» σε «Ελιά Καλαμάτας Μεσσηνίας», για να γίνεται δυνατή η χρήση της “Kalamata olives”, ή έτσι ελπίζεται.

Δικαιολογεί την πρόταση με μια «δήλωση μετανοίας» της ενδιαφερόμενης ΠΟΠ με την οποία αναγνωρίζει ότι η σημερινή ονομασία «έχει επιτρέψει αναπόφευκτα και ανεπίστρεπτα την διάδοση στην διεθνή αγορά προϊόντων της ίδιας μεν ποικιλίας αλλά ποικίλων προελεύσεων διεθνώς με το όνομα Kalamata olives ή και παρεμφερή».

Με άλλα λόγια αναγνωρίζεται ότι φταίει ο κάτοχος της ονομασίας, κι όχι οι καταχραστές της. Γι αυτό, λέει, είναι καλό να αφήσουμε τους Έλληνες, Ευρωπαίους και τριτοκοσμικούς καταχραστές της ονομασίας ανενόχλητους κι εμείς να πάμε για σαλιγκάρια κλεισμένοι σαν του ινδιάνους στον μεσσηνιακό γαλάρι.

Ύστερα, μήπως κάνουμε λάθος; Δεν είναι ή την ίδια πρόταση που κάνουν και οι Αμερικανοί και οι Καναδοί στα πλαίσια του Τransantlantic Trade and Investmen Partneship (TTIP); Θυμάστε στην συμφωνία CETA με τον Καναδά; Αντί να υποστηρίξουμε την κατάργηση της CETA και να αντισταθούμε στις απαιτήσεις των Αμερικανών γινόμαστε χαλί για να περάσουν, και μάλιστα τώρα που με την πτώση του απόρρητου του Barroso οι διαπραγματεύσεις έγιναν δημόσιες.

Πρόκειται για το άκρον άωτον της αλαζονείας ή της αγνωσίας των κανονισμών, του νόμου. Γιατί ή δεν γνωρίζεις τους νόμους και αερολογείς ή τους ξέρεις και με αλαζονεία τους περιγελάς και τους αγνοείς.

Σκεφτείτε την αντίδραση των Ευρωπαίων αν οι Έλληνες εκπρόσωποι στην Επιτροπή τους προτείναν την αλλαγή των ονομασιών με υψηλό επίπεδο κατάχρησης π.χ. του Roquefort σε Roquefort-sur-Soulzon de Aveyron, του Έμμενταλ σε Emmentaler Canton Bern, του parmiggiano-reggiano σε parmiggiano-reggiano di Parma, Reggio Emilia, Bologna e Mantova, το prosciutto di parma σε prosciutto di parma dell‘ Emilia Romagna. Θα μας κυνηγούσαν με τα δικράνια αιώνες ολόκληρους. Θα προσκολλούσαν την Ελλάδα στην βόρεια ακτή της Αφρικής, με όλο τον σεβασμό για την Αφρική.

Είναι εμφανές ότι προτείνεται η ελευθεροποίηση της χρήσης της προστατευόμενης ονομασίας υποτιμώντας πλήρως τις συνέπειες.

Πράγματι δεν χρειάζεται να είμαστε οικονομολόγοι, για να καταλάβουμε ότι η τροποποίηση προστατευόμενης ονομασίας σε εμπορική, εκτός από την απώλεια κάθε εμπορικής αξίας της νέας ονομασίας, θα έχει σαν πρώτο αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγωγών ελιών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη με την ονομασία Κalamata olives από τις άλλες παραγωγικές χώρες. Κι αυτό δεν μπορεί παρά να έχει βαριές συνέπειες στις εξαγωγές μας και κατ’ επέκταση ιδιαίτερα σε όλη την ελληνική παραγωγή. Η Τουρκία και η Αίγυπτος καραδοκούν! Κι ίσως αυτός να είναι ένας από τους κυριότερους στόχους της πρότασης. Η εισαγωγή Kalamata olives από τις τρίτες χώρες. Αυτό είναι το εθνικό συμφέρον που επιδιώκεται;

Στον ορίζοντα μια νέα περιπέτεια σαν κείνη του ελαιολάδου ΠΟΠ ΚΑΛΑΜΑΤΑ με την συνδρομή της Αθήνας; Η μεσσηνιακή ελαιοκομία δεν ζει μια καλή περίοδο!

Κύριοι,

είναι αυτοί οι λόγοι για τους οποίους ζητάμε την συμπαράσταση όλων σας στην προσπάθεια του Συλλόγου μας για την προστασία της ΠΟΠ «ΕΛΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ» και την αποφυγή της δολοφονίας της. Ευελπιστούμε ότι δεν θα μας την στερήσετε.

Καλή χρονιά!

Ο Πρόεδρος

Θανάσης Μαυρούλης»