Skip to main content
22 11 2017 | 13:07

Νέες φυτεύσεις ελαιοδέντρων και το "πεντόλιτρο του παραγωγού" προτείνει ο Βασίλης Ζαμπούνης για το ελληνικό ελαιόλαδο

Νέες φυτεύσεις ελαιοδέντρων και το "πεντόλιτρο του παραγωγού" προτείνει ο Βασίλης Ζαμπούνης για το ελληνικό ελαιόλαδο

Με δύο πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις, απευθυνόμενος κυρίως στους παραγωγούς, έκλεισε την τοποθέτησή του ο Βασίλης Ζαμπούνης, της Άξιον Αγροτική, μιλώντας στις 20 Νοεμβρίου στην παρουσίαση του βιβλίου «Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας: Το ελαιόλαδο», το οποίο επιμελήθηκε ο ίδιος:

  • Είναι επείγουσα ανάγκη να αρχίσει στην Ελλάδα μία οργανωμένη φύτευση νέων ελαιοδέντρων, διότι ήδη χάνουμε κάθε χρόνο για πολλούς λόγους δέντρα και ποσότητες λαδιού, τη στιγμή που άλλες χώρες εξελίσσονται και αναπτύσσονται.
  • Επειδή όλοι αφορίζουν τον 16κιλο ντενεκέ, αλλά κανείς δεν λέει κάτι συγκεκριμένο, υπάρχει μια πρόταση, το 5κιλο του παραγωγού, την έχω γράψει, αλλά δεν την έχει λάβει κανείς υπόψη του. Είναι αυτό που κάνουν οι Ισπανοί εδώ και χρόνια, είναι πάμφθηνη λύση και αποτελεσματική. Δηλαδή ο ελαιοπαραγωγός δεν φεύγει από το ελαιοτριβείο κουβαλώντας το ελαιόλαδο σε βαρέλια. Το παίρνει σε 5λιτρα δοχεία.

Νωρίτερα, ο κ. Ζαμπούνης είχε επισημάνει ότι τo "προϊόν σήμερα αντιστοιχεί σε μια αξία 1,5 δισ. ευρώ. Θα μπορούσε «εύκολα» να προσεγγίσει τα 2 δισ. Χάνουμε δηλαδή κάθε χρόνο 500 εκατ. ευρώ."

Για την «Εγκυκλοπαίδεια Ελαιοκομίας: Το ελαιόλαδο», στην Αίγλη Ζαππείου, μίλησαν κατά σειράν οι:

  • Κωστής Χατζηδάκης (Αντιπρόεδρος ΝΔ)
  • Γιάννης Κουφουδάκης (Διευθύνων Σύμβουλος GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ)
  • Άρης Κεφαλογιάννης (CEO, GAEA Τρόφιμα ΑΕΒΕ)
  • Στέργιος Τατάγιας (πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής)
  • Γιώργος Αφεντούλης (Γεωπόνος)
  • Γιώργος Παπαδούλης (Πρύτανης Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών)
  • Βασίλης Ζαμπούνης (γεωργοοικονομολόγος, δημιουργός της ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΛΑΙΟΚΟΜΙΑΣ)

Σημειώνεται ότι, δυστυχώς, λόγω έκτακτης υποχρέωσης δεν μπόρεσε να παρευρεθεί ο Γενικός Γραμματέας Αγροτικής Πολιτικής & Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων του ΥΠΑΑΤ, Χαράλαμπος Κασίμης.

Κοινή συνισταμένη των απόψεων που κατατέθηκαν αποτέλεσε η διαπίστωση ότι η συγκεκριμένη συλλογική εργασία των 38 συγγραφέων αποτελεί μια καινοτομία που απευθύνεται με τρόπο εκλαϊκευμένο σε ένα ευρύτατο κοινό όλων όσων ασχολούνται με την έρευνα, τη γνώση, άρα και την ανταγωνιστικότητα του «εθνικού μας προϊόντος».

Επίσης, από τη συζήτηση που διεξήχθη και συντόνισε με εξαιρετικό τρόπο ο γεωπόνος – δημοσιογράφος Ηλίας Κάνταρος, πρόεκυψαν ορισμένες επιπλέον ειδήσεις:

  • Ήδη η Κοινοπραξία Ιταλικών Συνεταιρισμένων Ελαιοπαραγωγών (CNO) ανέλαβε να μεταφράσει και να εκδώσει την ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ στην ιταλική γλώσσα, προς όφελος και ενημέρωση των 300.000 μελών της.
  • Στο www.olivenews.gr θα ανοίξει πολύ σύντομα στήλη ανοικτού διαλόγου, όπου οι συγγραφείς της ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑΣ, στο μέτρο του δυνατού, θα απαντούν σε ερωτήματα που θα διατυπώνουν οι αναγνώστες της ιστοσελίδας. Η στήλη θα είναι ανοικτή σε όλα τα μέσα ενημέρωσης με την προϋπόθεση αναφοράς πηγής.
  • Υπό την αιγίδα της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ θα συγκροτηθεί μια «δεξαμενή σκέψης» (προτάθηκε το όνομα «Εγκυκλοπαιδιστές Ελαιοκομίας»). Στο διεπιστημονικό δυναμικό, σε πρώτη φάση θα συμμετέχουν οι 38 συγγραφείς του βιβλίου με σκοπό να εκφράζουν, με τρόπο οργανωμένο, υψηλού επιπέδου και κύρους γνώσεις, προσφέροντας συγχρόνως και τεκμηριωμένες προτάσεις.

Χατζηδάκης: "Το βιβλίο είναι σαν να ρίχνεται μία πέτρα στο τέλμα"

Για «μια πάρα πολύ καλή δουλειά, που επιχειρεί να βάλει τα πράγματα στη θέση τους σε ένα ζήτημα τόσο κομβικό για την πατρίδα όπως το ελαιόλαδο» έκανε λόγο ο Αντιπρόεδρος της ΝΔ, Κωστής Χατζηδάκης.

«Όπως και να το μετρήσουμε η ελιά και το λάδι για εμάς τους Έλληνες έχουν μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Πρώτα από όλα βρίσκεις την ελιά και το λάδι στη μυθολογία μας, τις παραδόσεις μας, στη φύση μας και στις καθημερινές μας συζητήσεις. Άρα, σίγουρα όταν μιλάς σε αυτήν εδώ τη χώρα για το λάδι, σημαίνει περισσότερα πράγματα από ότι στις άλλες μεσογειακές χώρες, στην Ισπανία και την Ιταλία, ακόμη και αν εκείνες έχουν κάνει πολύ μεγαλύτερα βήματα στο κομμάτι της εμπορίας από την Ελλάδα. […] Η ΝΔ είχε πρόσφατα το προσυνέδριό της στη Λάρισα, όπου προέκυψαν τα εξής συμπεράσματα:

Πρώτον, πρέπει να στηρίξουμε τις ομάδες παραγωγών (Ο.Π.), με φορολογικά κίνητρα για να προχωρήσουν.

Δεύτερον, να δούμε σοβαρά την αγροτική εκπαίδευση και την καινοτομία. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί η Αμερικανική Γεωργική Σχολή.

Τρίτον, να δούμε πως θα στρέψουμε κατά προτεραιότητα το δεύτερο πυλώνα της ΚΑΠ, το πρόγραμμα δηλαδή που αφορά την αγροτική ανάπτυξη, σε πραγματικά καινοτόμες δραστηριότητες. Και φυσικά να δούμε τι θα κάνουμε στο να καταργήσουμε εμπόδια, προκειμένου να ασχοληθεί κανείς σοβαρά με τη γεωργία και την ελαιοπαραγωγή και να κάνει τη διαφορά.

Ένα εμπόδιο είναι οι φόροι, ένα δεύτερο οι διαδικασίες αδειοδότησης, ένα τρίτο εμπόδιο το κόστος της ενέργειας σε ορισμένες καλλιέργειες και ένα τέταρτο είναι οι εξαγωγές. Βεβαίως, εξαγωγές δεν μπορούμε να κάνουμε αν δεν έχουμε μια παραγωγική βάση, αν δεν έχουμε Ο.Π., ένα σύγχρονο πνεύμα. […]

Ποια η χρησιμότητα αυτού του βιβλίου; Ότι με όλα αυτά που αναπτύσσονται από τους 37 αυτούς διαφορετικούς συγγραφείς στα επιμέρους κεφάλαια του βιβλίου, ουσιαστικά ρίχνεται μια πέτρα στο τέλμα. Περηφανευόμαστε ότι είμαστε φορείς νέων ιδεών, αλλά αυτό δεν έχει κανένα αντίκρισμα στην πραγματικότητα. Άρα, ας κάνουμε -αυτό που λένε στην Αμερική- τα πράγματα να συμβούν αντί να αναπολούμε το παρελθόν. Ας γίνουμε πρακτικοί, ενεργητικοί, όσο περισσότερο γίνεται πραγματιστές σε έναν τομέα που λέει πολλά στην καρδιά μας αλλά που μπορεί να πει πολλά περισσότερα στην τσέπη μας αν αποφασίσουμε να έχουμε μια στοιχειώδη λογική στην προσέγγιση των πραγμάτων. Αυτή λοιπόν θεωρώ ότι είναι η χρησιμότητα του βιβλίου. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Ζαμπούνη που έχει δώσει όλη του τη ζωή σ’ όλη την ιστορία του ελαιολάδου», ανάφερε στην ομιλία του ο κ. Χατζηδάκης.

Κουφουδάκης: Συγκροτήθηκε μία Εθνική Ομάδα Σοφών του Ελαιολάδου

Στην παρέμβασή του, ο κ. Ιωάννης Κουφουδάκης, Διευθύνων Σύμβουλος της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ, σημείωσε τα εξής: «Όταν ήρθε ο Βασίλης πριν από 1,5 χρόνο και επέμενε να μου λέει να κάνουμε πράγματα για το ελαιόλαδο και να σώσουμε το ελαιόλαδο στην Ελλάδα, θαύμασα την επιμονή του πάνω σ’ αυτήν την προσπάθεια. Δηλαδή να έρθει να μας προσεγγίσει και να μας πείσει ότι πρέπει να επενδύσουμε μέσα από αυτό το βιβλίο -που ήταν μεγάλη επένδυση και κόπου και χρόνου και οικονομική για τη GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ- και θεωρώ ότι πράξαμε πολύ καλά. Στο αντί προλόγου που μου έκανε την τιμή να γράψω στο βιβλίο ο Βασίλης, κλείνω με μια παράγραφο και λέω ότι εγώ συγκεντρώνω τη σοφία του Βασίλη, στο γεγονός ότι αναγνώρισε ότι ένας άνθρωπος είναι ανίκανος να γράψει μόνος του όλα τα πράγματα για το ελαιόλαδο. Και έτσι μαζεύτηκαν 37 μαζί με το Βασίλη, κατά τη γνώμη μου, αξιολογότατοι άνθρωποι να σχηματίσουν μια ομάδα, την Εθνική Ομάδα των Σοφών του Ελαιολάδου. Θεωρώ χρέος τόσο της GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ όσο όλων των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον κλάδο αυτή την ομάδα που σχηματίστηκε στα πλαίσια του βιβλίου να τη διατηρήσουμε και να τη βοηθήσουμε περαιτέρω να διατυπώνει τη σοφία της σε θέσεις, σε μελέτες, σε πράξεις που θα βοηθήσουν το ελαιόλαδο να πάει μπροστά στην Ελλάδα».

Κεφαλογιάννης: "Είπαμε έχουμε το καλύτερο λάδι στον κόσμο, αλλά σταματήσαμε σε αυτό"

Από την πλευρά του ο κ. Άρης Κεφαλογιάννης, ιδρυτής της εταιρείας Gaea Τρόφιμα ΑΒΕΕ, τόνισε: «Εδώ στην Ελλάδα έχουμε μια τεράστια παράδοση 4.500 χρόνια και αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα αλλά και ένα τεράστιο μειονέκτημα. Εξελίχθηκε σε μειονέκτημα γιατί επαναπαυτήκαμε. Είπαμε έχουμε το καλύτερο λάδι στον κόσμο, αλλά σταματήσαμε σε αυτό. Έτσι, οι βέλτιστες πρακτικές έχουν μείνει στην παράδοση, ότι θα συγκομίσουμε ανήμερα κάποιας γιορτής όταν αυτήν τη στιγμή στις ανταγωνίστριες χώρες υπάρχουν 3 καμπύλες που μετριόνται επιστημονικά για το ιδανικό σημείο που θα ξεκινήσει το μάζεμα. Για να μπορέσουμε να κλείσουμε αυτό το πολύ μεγάλο χάσμα που υπάρχει σήμερα στην ελαιοκομία σε σχέση με τις ανταγωνιστικές μας χώρες είναι απολύτως απαραίτητο να ξεκινήσουμε καταγράφοντας τη γνώση που έχουμε. Καταγράφοντας τη γνώση που έχουμε θα έρθουμε στο επίπεδο να συνειδητοποιήσουμε ότι θα πρέπει να συνεχίσουμε από εδώ και πέρα με έρευνα για να εξελίξουμε την ελαιοκομία για να πάμε μπροστά και να γίνουμε διεθνώς ανταγωνιστικοί. Αυτό είναι το κολοσσιαίο έργο που έγινε σε αυτή την εγκυκλοπαίδεια».

Τατάγιας: Τα αντικειμενικά προβλήματα της Ελλάδας

Στην ενότητα του βιβλίου που άπτεται των θεμάτων κοινής αγροτικής πολιτικής εστίασε στην ομιλία του, ο κ. Στέργιος Τατάγιας, πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. «Οι πραγματικά αγροτικές χώρες είναι ταυτόχρονα και οι πολύ ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες. Αν φανταστεί κανείς ότι η Ολλανδία έχει το 50% του εμπορικού πλεονάσματος που προέρχεται από τον αγροτικό τομέα καταλαβαίνει κανείς για ποια γεωργία μιλάμε αν συγκρίνουμε την πραγματικότητα αυτή με αυτήν την Ελλάδα. Βέβαια, υπάρχουν λόγοι ιδιαίτεροι, διεθνή αγορά, κλπ. Αλλά η επιτυχία της Ολλανδίας έγκειται στην εφαρμογή της έρευνας που επηρέασαν την ανάπτυξη της γεωργίας. […] Ένα αντικειμενικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα είναι η μικρή αγροτική γη που έχει αλλά δεν αποτελεί από μόνο του ή εξορισμού ένα εμπόδιο αλλά πρέπει να βρούμε άλλες μορφές ανάπτυξης και όχι την κλασσική ανάπτυξη. Και αν λάβουμε υπόψη μας ότι ένα μέρος της μικρής αγροτικής γης καλύπτεται από μόνιμες καλλιέργειες, όπως η ελιά ή το αμπέλι, που έχουν μικρότερη ευελιξία προσαρμογής σε σχέση με τις αροτραίες καλλιέργειες θα πρέπει να βρεθούν άλλες πιο καινοτόμες, σύγχρονες πολιτικής που δεν είναι απαραίτητο να τις ανακαλύψουμε γιατί τις έχουν βρει άλλες χώρες. Εκ των πραγμάτων θα αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα με το καθεστώς της αποδέσμευσης γιατί η αποδέσμευση της κοινοτικής ενίσχυσης σημαίνει εθνική ποσόστωση. […] Αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Ελλάδα έχει μακράν την υψηλότερη ενίσχυση ανά στρέμμα θα είναι δύσκολες οι προσαρμογές στη χρηματοδότηση».

Αφεντούλης: Το βιβλίο απευθύνεται σε πολύ ευρύ κοινό

Εν συνεχεία, ο κ. Γιώργος Αφεντούλης, γεωπόνος, επεσήμανε ότι ο «Είναι ένα βιβλίο το οποίο όταν το διαβάσει κάποιος, ενώ είναι εξειδικευμένο στην πραγματικότητα απευθύνεται σε ένα πάρα πολύ ευρύ κοινό. Απευθύνεται σε αγρότες, σε συνεταιριστές, σε μαθητές, σε επιστήμονες, σε επιχειρηματίες και στην πολιτεία. Δουλεύω 30 χρόνια στο ελαιόλαδο και αυτό που συνειδητοποίησα διαβάζοντας το βιβλίο κάθε σελίδα και κάθε ενότητά του μου έδειχνε πόσα λίγα πράγματα γνωρίζω γι’ αυτό. Το βιβλίο δεν το είδα με την αρνητική πλευρά του τι δεν κάνουμε καλά, αλλά είδα ότι μέσα από κάθε ενότητα υπάρχουν ευκαιρίες να κάνουμε καλύτερα τα πράγματα και βέβαια δεν μπορεί ένας να κάνει όλα τα πράγματα. Οι επιστήμονες αν εστιάσουν σε βέλτιστες πρακτικές, αν οι επιχειρηματίες συνειδητοποιήσουν πόσες ευκαιρίες υπάρχουν σε αυτά που δεν κάνουμε καλά θα κάνουμε καλύτερα πράγματα. Ουσιαστικά το βιβλίο αποτελεί ένα ερέθισμα για να κάνουμε καλύτερα πράγματα στο ελαιόλαδο».

Παπαδούλης: Προϊόν επίπονης και επίμονης προσπάθειας

«Πρόκειται για ένα προϊόν επίπονης και επίμονης προσπάθειας», υπογράμμισε ο πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΓΠΑ), καθηγητής Γεώργιος Παπαδούλης. «Θεωρώ ότι καλύπτει όλες τις πτυχές της καλλιέργειας της ελιάς και απευθύνεται σε όλο το φάσμα. Από αυτούς που ασχολούνται με την ελαιοκομία, το ελαιόλαδο, από τους αγρότες μέχρι τους επιστήμονες», πρόσθεσε ο ίδιος.

Ζαμπούνης: Καλύφθηκε ένα κενό γνώσης

Κλείνοντας την εκδήλωση, ο κ. Βασίλης Ζαμπούνης τόνισε ότι «μια καινοτομία του βιβλίου είναι ότι γράφτηκε στα ελληνικά για Έλληνες, καλύπτοντας το κενό γνώσης. Υπάρχει ένα τεράστιο κενό γνώσης πάρα τον πακτωλό χρημάτων που έχει περάσει από τον κλάδο τα τελευταία χρόνια μετά το 1981, που όπως αναφέρω και στο βιβλίο είναι 36 δισ. ευρώ. Δηλαδή 1 δισ. ευρώ το χρόνο. Και κανείς ως τώρα δεν βρέθηκε να καλλιεργήσει τη γνώση, την πληροφόρηση. Υπήρχαν βέβαια κάποιες εξαιρέσεις. Το βιβλίο μπορεί να απευθύνεται σε Έλληνες, αλλά έχει και 4 ξένους συγγραφείς: 2 από την Ιταλία, από τη Γαλλία και δύο από την ιβηρική χερσόνησο. Ο πρώτος πυλώνας του βιβλίου είναι η GAIA ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ που πήρε την πρωτοβουλία να στηρίξει την όλη προσπάθεια. Ο δεύτερος πυλώνας είμαι εγώ. Το τελικό αποτέλεσμα ξεπέρασε τον αρχικό στόχο. Οφείλω να υπογραμμίσω και τη συμβολή της Άξιον Εκδοτικής και του κ. Ηλία Μπαλτά που βοήθησε πάρα πολύ. Και επίσης, θα ήθελα να εκμυστηρευτώ ότι το βιβλίο αυτό αποτελούσε ένα παλιό όνειρο από την εποχή του περιοδικού Ελιά & Ελαιόλαδο. Ενδιαμέσως μεσολάβησε ένα βιβλίο 150 σελίδων για την ελαιοκομία της Ηπείρου σε συνεργασία με το ΤΕΙ Ηπείρου. Ο τρίτος και πιο σημαντικός πυλώνας είναι οι 36 συγγραφείς οι οποίοι αφιλοκερδώς έδωσαν το όνομά τους, τις γνώσεις και το χρόνο τους. O κ. Κουφουδάκης αναφέρθηκε στην ομάδα των συγγραφέων που συνθέτουν ένα διεπιστημονικό δυναμικό από διαφορετικά αντικείμενο που δεν πρέπει και δεν θα πάει χαμένο. Συγκροτούν μια δεξαμενή σκέψης που εκφράζει συντονισμένα και συλλογικά κάποιες επιστημονικές απόψεις που είναι προφανείς σε Ισπανία, Τυνησία, Μαρόκο. Κανείς δεν εμποδίζει τους 37 να γίνουν 47,57, κ.ο.κ. Εγώ θα τους αποκαλέσω εγκυκλοπαιδιστές ελαιολάδου».

«Το ελαιόλαδο αποτελεί ένα προϊόν με αξία 1,5 δισ. ευρώ. Θα μπορούσε να προσεγγίσει τα 2 δισ. ευρώ. Χάνουμε κάθε χρόνο 500 εκατ. ευρώ. Χάνουμε από το χύμα, την προστιθέμενη αξία που δίνει το τυποποιημένο. Ακόμη μια καινοτομία του βιβλίου είναι η ανάδειξη της επείγουσας ανάγκης για οργανωμένη φύτευση νέων ελαιοδέντρων, γιατί κάθε χρόνο για πολλούς λόγους χάνονται δέντρα άρα και ποσότητες τη στιγμή που άλλες χώρες εξελίσσονται. Μας έχει αφήσει πίσω η Ισπανία, έπεται η Τυνησία και σε λίγο θα μας αφήσει και η Τουρκία. Χρειαζόμαστε ανθρώπους με άλλα μυαλά», κατέληξε ο κ. Ζαμπούνης.