Skip to main content
16 02 2015 | 09:37

Οδηγίες κλαδέματος και ασθένειες ξύλου στα αμπέλια

Οδηγίες κλαδέματος και ασθένειες ξύλου στα αμπέλια

Οι μυκητολογικές ασθένειες ξύλου στο αμπέλι είναι τρεις και υπεύθυνες για τη μείωση της παραγωγικότητας και την υποβάθμιση των προϊόντων που σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές και το υψηλό κόστος παραγωγής αποθαρρύνουν τον παραγωγό για ορθολογική καλλιέργεια οδηγώντας τον αμπελώνα σε παρακμή.

Οι ασθένειες αυτές είναι:

Ίσκα: Είναι από τις πιο σοβαρές ασθένειες του αμπελιού και οφείλεται σε σύμπλοκο μυκήτων (Fomitiporia spp., Phaemoniella spp κλπ), που προσβάλει το ξύλο των πρέμων. Η ασθένεια εμφανίζεται σε μεγάλης ηλικίας αμπελώνες, αλλά τα τελευταία χρόνια έχει διαπιστωθεί και σε νεαρούς αμπελώνες.

Η μόλυνση γίνεται συνήθως από πληγές που προκαλούνται από διάφορα αίτια (μεγάλες τομές κλαδέματος, έντονοι παγετοί, μηχανικές ζημιές στον κορμό και το ριζικό σύστημα κ.λπ.).

Καθοριστικό σύμπτωμα στο κλάδεμα κιτρινόλευκος μεταχρωματισμός του ξύλου στο κέντρο της τομής που είναι μαλακό, σπογγώδες και εύθρυπτο. Το καλοκαίρι τα συμπτώματα που παρατηρούνται στα φύλλα είναι μεσονεύριες χλωρώσεις που στη συνέχεια ξηραίνονται. Σε έντονη προσβολή έχουμε ξηράνσεις κληματίδων.

Ευτυπίωση: Στο κλάδεμα παρατηρούνται καστανοί πλευρικοί μεταχρωματισμοί σε σχήμα ημικυκλίου. Το καλοκαίρι καχεκτική βλάστηση, κίτρινα παραμορφωμένα φύλλα, κοντά μεσογονάτια διαστήματα, αραιοραγία στα σταφύλια . Επίσης την άνοιξη δεν βλαστάνουν όλα τα μάτια.

Φόμοψη: Προσβάλει τη βάση της κληματίδας. Στο σημείο αυτό δημιουργείται ένα μαύρο δακτυλίδι από τη συνένωση μικρών μαύρων στιγμάτων και αργότερα αποξηραίνεται η κληματίδα μαζί με τα σταφύλια.

Για την αντιμετώπιση της Ίσκας και της Ευτυπίωσης δεν υπάρχουν αποτελεσματικά θεραπευτικά μέσα και επειδή οι πιο πάνω ασθένειες συνδέονται άμεσα με το κλάδεμα γιατί μπορεί να μειώσουν το αρχικό μόλυσμα και βοηθούν στη μη επέκτασή του σε άλλα υγιή κούτσουρα, για τους λόγους αυτούς συνιστάται:

  1. Ο εντοπισμός και το σημάδεμα των φυτών με συμπτώματα το καλοκαίρι, τα οποία κλαδεύονται στο τέλος για να μη μεταφερθεί μόλυσμα στα υγιή φυτά με τα εργαλεία του κλαδέματος.
  2. Βραχίονες και κληματίδες προσβεβλημένες αφαιρούνται επιμελημένα μέχρι το υγειές ξύλο και καίγονται. Επίσης τα κούτσουρα ξεριζώνονται και καίγονται.
  3. Το κλάδεμα γίνεται όσο το δυνατό πιο όψιμα (τέλος χειμώνα- αρχές άνοιξης) με ήπιο και ξηρό καιρό. Ο βροχερός καιρός ευνοεί ιδιαίτερα τις μολύνσεις.
  4. Αποφεύγουμε τις μεγάλες τομές και όταν αυτό δεν είναι δυνατό επαλείφουμε με πάστα χαλκούχου μυκητοκτόνου.
  5. Απολύμανση των κλαδευτικών εργαλείων πολλές φορές την ημέρα με οινόπνευμα και πυκνό διάλυμα Θ. χαλκού και ψέκασμα των φυτών αμέσως μετά το κλάδεμα, στην περίοδο του ληθάργου με βορδιγάλειο πολτό (3-5%).
  6. Φροντίζουμε να συμπληρώνουμε τα κενά με καταβολάδες.
  7. Αποφυγή λήψης εμβολίων από μολυσμένους αμπελώνες.
  8. Στην περίπτωση της Ίσκας και στα αρχικά στάδια της προσβολής, σχίζουμε τον κορμό και τοποθετούμε πέτρα ώστε να εκτεθεί το μόλυσμα στον αέρα και τον ήλιο και με αυτό τον τρόπο παρατείνουμε τη ζωή του πρέμνου για μερικά έτη ακόμη επειδή ο μύκητας της ίσκας αδρανοποιείται στον ήλιο και τον αέρα.
  9. Επέμβαση λίγο πριν φουσκώσουν τα μάτια με βρέξιμο θειάφι 1% με ευεργετική δράση κατά του Ωϊδίου της Φόμοψης και των ακάρεων (ερίνωση).
  10. Φύτευση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού.

Για να είναι αποτελεσματικά τα πιο πάνω καλλιεργητικά μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης των ασθενειών (Ίσκας και Ευτυπίωσης) και τη μείωση των επιπτώσεων στη παραγωγή πρέπει να εφαρμόζονται σωστά από όλους τους παραγωγούς μιας περιοχής.

Πηγή: Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας