Skip to main content
25 10 2019 | 14:08

Συνέχεια και συνέπεια στις ελληνικές θέσεις για την ΚΑΠ, παρά την αλλαγή της κυβέρνησης

Συνέχεια και συνέπεια στις ελληνικές θέσεις για την ΚΑΠ, παρά την αλλαγή της κυβέρνησης

Στα βήματα των δύο προηγούμενων υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ, Σταύρου Αραχωβίτη και Βαγγέλη Αποστόλου, δείχνει να βαδίζει ο υπουργός της ΝΔ, Μάκης Βορίδης, όσον αφορά το θέμα των ελληνικών θέσεων για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) για την περίοδο 2021-2027. Τόσο εχθές απαντώντας σε ερώτηση του κ. Αποστόλου στη Βουλή όσο και σήμερα στο 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Αγροτική Ανάπτυξη που διοργανώνει η Γαία Επιχειρείν, ο κ. Βορίδης επανέλαβε ότι η ελληνική θέση είναι ότι «δεν πρέπει και δεν θα υπάρξει περαιτέρω εξωτερική σύγκλιση των άμεσων ενισχύσεων. Αυτήν υπερασπιζόμαστε και αυτήν προσπαθούμε να προωθήσουμε σε συμμαχία και σε συνεργασία με άλλες χώρες που έχουν την ίδια αντίληψη με εμάς». Αντίστοιχα, η ελληνική θέση είναι να μην μειωθεί ο προϋπολογισμός της ΚΑΠ.

Και στα δύο αυτά σημεία την επιχειρηματολογία και τη βάση για τη συζήτηση την έχουν θέσει στα Συμβούλια Υπουργών που συμμετείχαν και οι δύο πρώην υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ κ.κ. Αποστόλου και Αραχωβίτης. Ιδιαίτερα στο δεύτερο οφείλεται και η επιχειρηματολογία κατά της εξωτερικής σύγκλισης και η προσπάθεια εγκαθίδρυσης συμμαχιών εντός της Ε.Ε. για το θέμα αυτό.

Ο κ. Βορίδης εξήγησε: "Το ζήτημα της εξωτερικής σύγκλισης τι είναι; Να το πω πάρα πολύ απλά: Αν υπολογίσετε τις ενισχύσεις που δίδονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανά κράτος-μέλος και αν θέσετε ως κριτήριο για αυτές τις ενισχύσεις τη στρεμματική ενίσχυση, οικοδομείται ένα επιχείρημα που λέει, παραδείγματος χάριν, ότι υπάρχουν κάποιες χώρες που παίρνουν πολλά και κάποιες άλλες χώρες που παίρνουν λίγα. Η χώρα μας με αυτό το κριτήριο, το κριτήριο της στρεμματικής ενίσχυσης είναι στις χώρες που παίρνουν πολλά. Έρχονται λοιπόν οι χώρες που παίρνουν λίγα και λένε ότι αυτό δεν είναι σωστό και ότι πρέπει να εξισωθούν –αυτή είναι η σύγκλιση, πρέπει να συγκλίνουν- οι ενισχύσεις ώστε ανά στρέμμα, ανά εκτάριο να παίρνουν τα ίδια. Το επιχείρημα αυτό αντικρούεται από την ελληνική πλευρά, αλλά όχι μόνο από την ελληνική πλευρά, λέγοντας ότι αυτό δεν μπορεί να είναι το βασικό κριτήριο. Το κριτήριο που πρέπει να υιοθετηθεί, για να αποφασίσουμε πώς θα γίνει αυτού του τύπου η σύγκλιση, είναι το κριτήριο της αγροτικής εκμετάλλευσης, δηλαδή να δούμε με δύο λόγια πόσα λεφτά παίρνει το κάθε νοικοκυριό, η κάθε αγροτική εκμετάλλευση, η κάθε φάρμα, πόσα χρήματα παίρνει. Αν το θέσουμε αυτό ως κριτήριο, εκεί θα δείτε αυτομάτως ότι η Ελλάδα βρίσκεται στην κάτω πλευρά των ενισχύσεων. Ποιους έχουμε συμμάχους σε αυτό και ποιους έχουμε αντιπάλους; Είναι πάρα πολύ απλό. Όσοι κερδίζουν από την επιβολή της πλήρους εξωτερικής σύγκλισης είναι αντίπαλοί μας, όσοι χάνουν από την εφαρμογή της εξωτερικής σύγκλισης είναι σύμμαχοί μας. Έχει αποτυπωθεί αυτό σε κείμενα και σε αυτή τη διαδικασία είμαστε."