Skip to main content
08 02 2019 | 13:49
του Γιώργου Σταματόπουλου
του Γιώργου Σταματόπουλου

Απελπισμένοι σταφυλοπαραγωγοί Στιμάγκας

Αυτό το νέο κι αν ήταν συνταρακτικό. Παραγωγοί εξαγώγιμων επιτραπέζιων σταφυλιών, πρώτης ποιότητας, βρίσκονται στα πρόθυρα απόλυτης ένδειας αφού ο έμπορος που τα αγόρασε αρνείται να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του. «Πρώτη φορά», λέει, στην άλλη άκρη του τηλεφώνου, η φωνή παραγωγού που παραμένει απλήρωτος, «νιώθουμε στο πετσί μας το βάρος της φτώχειας. Aδυνατούμε να αγοράσουμε είδη πρώτης ανάγκης και τα φάρμακα για τους ασθενείς».

Και όλα αυτά σε ένα πλουσιότατο κάποτε χωριό της ημιορεινής Κορινθίας, που όμως «βλέπει» εντυπωσιακά τη θάλασσα, κάτι που σχεδόν εγγυάται την άριστη ποιότητα των σταφυλιών [και, όντως, θεωρούνται τα καλύτερα στον νομό, μήπως και στη χώρα].

Αυτό που θέλουν οι εκεί παραγωγοί είναι να καταγραφεί η απόγνωσή τους, να γίνει γνωστή στο πανελλήνιο η θρασύτητα και η ωμότητα του εμπόρου, ο οποίος, λένε, εξακολουθεί να ζει μες στη χλιδή χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν και χωρίς, βεβαίως, να ερυθριούν οι παρειές του.

«Περάσαμε μέσα από θύελλες για να επιτύχουμε την καλύτερη παραγωγή και οι κόποι μας δεν ανταμείβονται -και όχι μόνο αυτό, αντιμετωπίζουμε και τη χλεύη και την αδιαφορία του εμπόρου». Δεν έχει όνομα ο κύριος αυτός; «Πώς δεν έχει. Γεώργιος Φραγκίστας, της γνωστής οικογένειας». Και πώς δικαιολογεί την ανάρμοστη και αυταρχική, απαράδεκτη στάση του;

«Μας λέει, απλώς, ότι δεν πήγε καλά πέρυσι και ότι δεν μπορεί να μας πληρώσει. Ουδείς από εμάς έχει τη δυνατότητα να διεκδικήσει νομικά το δίκιο του. Ο ίδιος, όμως, κυκλοφορεί με τις κουρσάρες του, διαβιοί σε πολυτελείς επαύλεις, διάγει γενικά τρυφηλή ζωή».

Διακρίνεται στον τόνο της φωνής η αγωνία. Ο συνομιλητής τονίζει ιδιαίτερα την απελπιστική κατάσταση τη δική του και περίπου εξήντα άλλων συγχωριανών του. «Αυτό είναι εξευτελισμός» [σχεδόν] φωνάζει και «προσωπικά είμαι αποφασισμένος μέσα στις επόμενες ημέρες να προχωρήσω σε απεργία πείνας». Μάταια προσπαθώ να τον καθησυχάσω, ακούγεται ειλικρινής.

Αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα και όχι η ιλαροτραγωδία που παρακολουθούμε κάθε μέρα στις τηλεοράσεις με τους μένουμε-φεύγουμε-ό,τι γουστάρουμε κάνουμε βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου [πάει και η αίγλη και το όποιο κύρος είχε η έννοια]. Τι έχουν να πουν στους απλήρωτους αγρότες οι εθνικοί αντιπρόσωποι;

Τι θέσπισε η «αριστερή» κυβέρνηση για να διασφαλίσει τα ζωτικά συμφέροντα των αγροτών και να τους προστατεύσει από τη μέγκενη των μεσαζόντων; Πού είναι οι ασφαλιστικές δικλίδες για τους εργάτες της γης, αυτούς μάλιστα που διαφημίζουν τη χώρα διεθνώς με την άριστη παραγωγή των προϊόντων τους;

Είπα στον συνομιλητή μου ότι θα μεταφέρω την κραυγή του, δεν είμαι όμως βέβαιος εάν ακούει κάποιος από την κυβέρνηση, εν προκειμένω οι υπεύθυνοι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Και να σκεφτεί κανείς ότι το χωριό αυτό πριν από μερικές δεκαετίες είχε, λέγανε, το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα στις χώρες τής τότε Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Δεν φταίει η νυν κυβέρνηση για τον οικονομικό μαρασμό, αλλά δεν έκανε και τίποτα ώστε να αντιστραφεί η φθίνουσα πορεία, δεν ανταποκρίθηκε με λίγα λόγια στις προσδοκίες των αγροτών για μια πιο φιλαγροτική πολιτική για την οποία τόσο κόπτονταν οι τότε «σύντροφοι».

Πηγή: efsyn.gr