Skip to main content
21 03 2016 | 08:52

Οι 14 βασικές ενστάσεις της ΠΑΣΕΓΕΣ στο νομοσχέδιο Αποστόλου για τους συνεταιρισμούς

Οι 14 βασικές ενστάσεις της ΠΑΣΕΓΕΣ στο νομοσχέδιο Αποστόλου για τους συνεταιρισμούς

Τα 14 βασικά σημεία στα οποία διαφωνεί η ηγεσία της ΠΑΣΕΓΕΣ δημοσίευσε η ιστοσελίδα της paseges.gr, με τίτλο "Σε εμπορική ασφυξία οδηγεί τους συνεταιρισμούς το σχέδιο νόμου Αποστόλου-Χειρότερο από το νόμο Σκανδαλίδη", μετά τη γενική συνέλευση των μελών της στις 17 Μαρτίου. Σύμφωνα με την ανάρτηση της τριτοβάθμιας συνεταιριστικής οργάνωσης, "ομόφωνη ήταν η καταδίκη του νέου σχεδίου νόμου για τους συνεταιρισμούς, που δόθηκε άτυπα στην δημοσιότητα την Τετάρτη, από τους προέδρους συνεταιριστικών οργανώσεων από όλες τις περιοχές της χώρας που συμμετείχαν σε πανελλαδική σύσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα με πρωτοβουλία της ΠΑΣΕΓΕΣ. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε είναι χειρότερο από το αρχικό κείμενο που δόθηκε σε διαβούλευση, καθώς οι προβλέψεις του για άκρατο παρεμβατισμό του κράτους στα εσωτερικά του συνεταιριστικού κινήματος θα δημιουργήσουν συνθήκες εμπορικής ασφυξίας.

Επίσης, επισημάνθηκε ότι δεν λύνει ουσιαστικά κανένα πρόβλημα, αντίθετα δημιουργεί νέα προβλήματα στην λειτουργία των συνεταιρισμών, τα οποία θα οδηγήσουν στη διάλυσή τους.

Καταλήγοντας η πανελλαδική σύσκεψη αποφάσισε τα γενικά συμπεράσματα, συμπληρωμένα με επιμέρους παρατηρήσεις της νομικής υπηρεσίας της ΠΑΣΕΓΕΣ και τυχόν νέες παρατηρήσεις που θα αποσταλούν από συνεταιριστικές οργανώσεις, μετά από διεξοδικότερη μελέτη του νέου σχεδίου νόμου, να αποσταλούν στα πολιτικά κόμματα και τους βουλευτές.

Αναλυτικότερα, επιγραμματικά οι βασικές επισημάνσεις των παρευρισκομένων στην σύσκεψη αφορούν στα επί μέρους σημεία του εν λόγω σχεδίου νόμου:

  1. Το ότι ο Συνεταιρισμός οφείλει να περιορίζει τον όγκο των συναλλαγών του με τρίτους, μη μέλη του, στο όριο των συναλλαγών με τα μέλη του (άρθρο 23), περιορισμός που αν ισχύσει δημιουργεί εμπορική ασφυξία σε κάθε συνεταιριστική επιχείρηση.
  2. Το ότι εμμένει να θεωρεί μη αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις τους Δασικούς Συνεταιρισμούς και τις Ενώσεις τους (άρθρο 1).
  3. Η λιτότητα του άρθρου 2 σχετικά με τους Γυναικείους Συνεταιρισμούς και το γεγονός πως τα όποια μέτρα ανάπτυξής του μετατίθενται για το μέλλον με έκδοση αποφάσεων των κατά περίπτωση συναρμόδιων υπουργών.
  4. Η ασάφεια του καθεστώτος σχετικά με τους Κλαδικούς Συνεταιρισμούς και τους Κλαδικούς Εθνικούς Συνεταιρισμούς όσον αφορά την διαβάθμισή τους, αλλά και για το αν έχουν την δυνατότητα άσκησης εμπορικής δραστηριότητας (άρθρο 31).
  5. Η έλλειψη πρόβλεψης καταστατικής δυνατότητας επίλυσης προβλημάτων σε συνεταιρισμούς λόγω ασαφειών το νόμου, όπως προϋπήρχε σε όλους τους προηγούμενους συνεταιριστικούς νόμους (άρθρο 4).
  6. Το ασαφές καθεστώς των επενδυτών που μπορούν να εγγράφουν οι συνεταιρισμοί ως μέλη τους (άρθρο 6).
  7. Τα εξόφθαλμα δείγματα κρατικού παρεμβατισμού στην λειτουργία των Συνεταιρισμών που περιέχονται στο άρθρο 12, όπως η μη δυνατότητα εκλογής στο προεδρείο Γενικής Συνέλευσης των Μελών του Δ.Σ. ή η παράγραφος 7 που καθορίζει της δυνατότητες εκλογής αντιπροσωπευτικής γενικής συνέλευσης. Καθώς και η προβληματική διατύπωση της παραγράφου 8 του εν λόγω άρθρου, για μεταβολή, συγχώνευση και λύση.
  8. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η πρόβλεψη του άρθρου 16 πως τα μέλη των Διοικητικών και Εποπτικών Συμβουλίων των Συνεταιρισμών μπορούν να εκλεγούν μόνο για δύο συνεχόμενες θητείες, η οποία κρίνεται τουλάχιστον απαράδεκτη αν όχι αντισυνταγματική. Όπως τονίστηκε, δεν υπάρχει κανένα άλλο νομικό πρόσωπο στην Ελλάδα που ασκεί εμπορική ιδιότητα και ο νόμος να του βάζει περιορισμούς στις θητείες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του, και με την ρύθμιση αυτή εγείρονται σοβαρά ζητήματα για την οικονομική βιωσιμότητα των συνεταιριστικών επιχειρήσεων. Επίσης, επισημάνθηκε η αναγκαιότητα μεταβατικών διατάξεων διότι σε συνδυασμό με την παράγραφο 8 του άρθρου 17 θα προκύψουν σοβαρά προβλήματα λειτουργίας για τις συνεταιριστικές οργανώσεις που έχουν μετατραπεί βάσει διατάξεων του ισχύοντος συνεταιριστικού νόμου. Ενδεχομένως θα τεθεί θέμα αιφνίδιας κατάργησης διοικήσεων!
  9. Επίσης, στο ίδιο άρθρο 16, οι προβλέψεις της παραγράφου 7 για την ευθύνη των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου για τις ζημίες που υπέστη ο Συνεταιρισμός κατά την θητεία τους είναι ιδιαίτερα αυστηρές – σε επίπεδο ομορρύθμου εταιρείας – γεγονός που ενδέχεται σοβαρά να λειτουργήσει αποτρεπτικά στην συμμετοχή των μελών των συνεταιρισμών στην διοίκησή τους.
  10. Ανησυχίες και προβληματισμούς δημιουργούν και οι παράγραφοι 12 και 13 του άρθρου 16 που αφορούν τον τρόπο διορισμού Γενικού Διευθυντή σε ένα Συνεταιρισμό και την υποχρέωση των μελών να παρακολουθήσουν κατά τους πρώτους έξη μήνες της θητείας τους βασική συνεταιριστική εκπαίδευση, αντίστοιχα. Σημειώνεται πως η εν λόγω εκπαίδευση περιλαμβάνει παρακολούθηση σεμιναρίων του υπό δημιουργία «Ταμείου αγροτικής συνεταιριστικής εκπαίδευσης και κατάρτισης» (του άρθρου 39 του ιδίου σχ. νόμου).
  11. Σημαντικές ανησυχίες εγείρονται και από το επόμενο άρθρο 17 το οποίο ρυθμίζει τις αρχαιρεσίες για την εκλογή μελών των Διοικητικών Συμβουλίων και συγκεκριμένα για τα θέματα της υποχρέωσης ύπαρξης δικαστικού λειτουργού, της υποχρεωτικής ποσόστωσης γυναικών υποψηφίων και τους σταυρούς προτίμησης, τα οποία κρίθηκε ότι θα δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα στην διεξαγωγή εκλογών.
  12. Επίσης, κρίθηκε επείγουσα η πληρέστερη φοροτεχνική επεξεργασία του καθορισμού των όρων πλεονάσματα και κέρδη μιας συνεταιριστικής επιχείρησης (άρθρο 23).
  13. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η ειδική μεταχείριση που επιφυλάσσει το εν λόγω σχέδιο νόμου για τους Οινοποιητικούς Συνεταιρισμούς της Σάμου, καθώς και στην Ένωση Οινοποιητικών Συνεταιρισμών Σάμου, καταργώντας την αναγκαστικότητα του χαρακτήρα τους, ενώ παραμένει ο αντίστοιχος χαρακτήρας για τις Ενώσεις και τους Συνεταιρισμούς των Μαστιχοπαραγωγών της Χίου και των Θηραϊκών προϊόντων Θήρας και Θηρασίας, καθώς και του Αναγκαστικού Συνεταιρισμού Κροκοπαραγωγών. Πρόκειται για ρύθμιση που οδηγεί σε σκέψεις για κεντρική πολιτική παρέμβαση εξυπηρέτησης ιδιωτικών οινοποιητικών συμφερόντων στην Σάμο.
  14. Τέλος, ιδιαίτερα αρνητική αίσθηση προκάλεσε η παράγραφος 4 του άρθρου 42 σύμφωνα με την οποία η θεσμική εκπροσώπηση των αγροτών και των οργανώσεών τους επαφίεται σε προσωπική απόφαση του εκάστοτε υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.