Skip to main content
09 12 2019 | 14:34

Το ειδικό καθεστώς φορολογίας του ούζου δεν αλλάζει - Το τσίπουρο θα πρέπει να φορολογηθεί με το 100% του ΕΦΚ

Το ειδικό καθεστώς φορολογίας του ούζου δεν αλλάζει - Το τσίπουρο θα πρέπει να φορολογηθεί με το 100% του ΕΦΚ

Βάσει κοινοτικού κανονισμού το ελληνικό ούζο, μαζί με το γαλλικό ρούμι, είναι τα μοναδικά αποστάγματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που μπορούν να διακινούνται στις εσωτερικές τους αγορές (Ελλάδα και Γαλλία αντίστοιχα) με 50% έκπτωση στην Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης. Το τσίπουρο απολάμβανε το ίδιο καθεστώς με το ούζο εντός της Ελλάδας, αλλά "παράνομα" για πολλά χρόνια. Δυστυχώς, οι μεγάλες ευρωπαϊκές ποτοποιίες προσέφυγαν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο, όπως έχει γίνει γνωστό, καταδίκασε την Ελλάδα και ζήτησε την εξίσωση του ΕΦΚ στο τσίπουρο με τα άλλα αλκοολούχα ποτά (ουίσκι, βότκα, τζιν κ.λπ.).

Τα παραπάνω ξεκαθάρισε μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Νίκος Καλογιάννης, πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Παραγωγών Αποσταγμάτων και Οινοπνευματωδών Ποτών (ΣΕΑΟΠ), με αφορμή το κλείσιμο 30ετίας από την κατοχύρωση ονομασίας προέλευσης των ελληνικών αποσταγμάτων στην Ε.Ε. (Ούζο & Τσίπουρο/Τσικουδιά).

Ο κ. Καλογιάννης είπε ότι θα πρέπει να δεχτούμε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να προσαρμοστούμε, αν και με βάση τους υπολογισμούς του ΣΕΑΟΠ η λιανική τιμή του τσίπουρου θα φτάσει στα 15-16 ευρώ η φιάλη των 700 ml από τα 10,9 ευρώ που είναι σήμερα. Υπενθυμίζουμε ότι εκκρεμεί αίτημα της ελληνικής πλευράς για παράταση δύο ετών μέχρι την εφαρμογή της απόφασης.

Επίσης, μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τη συμβολή της οινολόγου Σταυρούλας Κουράκου, η οποία ως τότε εκπρόσωπος της Ελλάδας, συνέβαλε στη σύνταξη του κοινοτικού κανονισμού που επέτρεψε την αναγνώριση και προϊόντων με ονομασία κατά παράδοση και όχι μόνο προέλευση, που μέχρι τότε αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένα τοπικά χαρακτηριστικά και όχι εθνικά.

«Μια σημαντική προσπάθεια του κλάδου καρποφόρησε πριν 30 χρόνια με την κατοχύρωση της ονομασία προέλευσης για το Ούζο & Τσίπουρο/Τσικουδιά από την ΕΕ. Σήμερα, 15 Ελληνικά Αποστάγματα προστατεύονται στην ΕΕ. Ελπίζουμε ότι ο κατάλογος αυτός θα αυξηθεί στην πορεία των χρόνων που ακολουθούν. Τα Ελληνικά αποστάγματα αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν προϊόντα ταυτότητας της Ελληνικής ποτοποιίας αποσταγματοποιίας. Ειδικά το ούζο είναι από τους ουσιαστικότερους πρεσβευτές της Ελλάδας στο εξωτερικό και το τσίπουρο με τη βελτίωση του νομοθετικού πλαισίου μπορεί να ξεπεράσει τα στενά σύνορα της τοπικής «οικιακής» οικονομίας και να αναδειχθεί σε ένα εκλεκτής ποιότητας προϊόν και να κερδίσει την διεθνή αναγνώριση που του αξίζει. H ελληνική παραγωγή ποτών και αποσταγμάτων αποτελεί ένα σημαντικότατο κοινωνικοικονομικό στήριγμα της Ελληνικής περιφέρειας. Σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων (ιδιωτικές και συνεταιριστικές) ασχολούνται με την παραγωγή, διακίνηση, και πώληση ελληνικών ποτών γενικά αλλά και αμπελοοινικής προέλευσης που στηρίζουν την αγροτική παραγωγή και την αμπελοκαλλιέργεια», επισήμανε ο κ. Καλογιάννης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΣΕΑΟΠ, τα ελληνικά αποστάγματα είναι φυσικά προϊόντα. Πρόκειται για την τέχνη της απόσταξης γεωργικών πρώτων υλών. Το Ούζο έχει αναγνωριστεί ως «παραδοσιακό προϊόν» επιβεβαιώνοντας ότι είναι προϊόν της γης. Η διαδικασία απόσταξής τους μοιάζει μ’ αυτή των λευκών αποσταγμάτων (white spirits) π.χ. βότκα, τζιν κ.τ.λ. Ο μεσογειακός χώρος είναι πλούσιος σε φυτά και βότανα. Ο γλυκάνισος, ο μάραθος, η μαστίχα, η κανέλα, το γαρύφαλλο, ο κόλιανδρος, η ρίζα αγγελικής, το φλαμούρι, το κάρδαμο, η μέντα μπαίνουν στους παραδοσιακούς χάλκινους άμβυκες για να μας δώσουν το ούζο. Παρ’ όλο που όλες οι μεσογειακές χώρες έχουν να αναδείξουν προϊόντα ανίσου εντούτοις μόνο το Ούζο έχει χαρακτηριστεί σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό κανονισμό ως distilled anise (απόσταγμα γλυκάνισου).

Στο τσίπουρο πάλι, καθοριστικό ρόλο παίζει η ποικιλία των σταφυλιών αλλά και η σωστή διαχείριση των στεμφύλων. Καθώς δε, δίνεται η δυνατότητα αρωμάτισης ή μη με τις παραδοσιακές μεθόδους, ο καταναλωτής μπορεί να επιλέξει μεταξύ δύο διαφορετικών δρόμων ανάλογα με το ποιον προτιμά. Η τέχνη του αποσταγματοποιού είναι να καταφέρει να αιχμαλωτίσει όλα τα αρωματικά και γευστικά χαρακτηριστικά του σταφυλιού όπως διαμορφώθηκαν μετά τη ζύμωση των στέμφυλων. Σε κάποιες περιοχές προσθέτουν αρωματικούς σπόρους ή φυτά (γλυκάνισο, μάραθο, φύλλα καρυδιάς) σε αναλογίες που συνήθως είναι το μυστικό του κάθε παραγωγού.